Ek lewe diep. Ek voel diep, dink diep, delf diep. Ek glo nie in toeval nie. Ek glo in ‘as above, so below’ wat beteken jou onderbewussyn is agter die stuurwiel van jou lewe. Genesing is nodig op hierdie diep vlak vir patrone om te breek en werklik ‘n verskil te maak in jou daaglikse lewe.
My vier kinders se unieke reise laat my dieper kyk na die lewe, na die dood en na my eie reis op aarde. Hulle is my inspirasie, my spieëls, my leermeesters. As gevolg van hulle het sandspel oor my volwasse pad gekom en kon ek die klein dogtertjie binne my ‘n veilige ruimte bied om weer te speel, te droom, te genees en net te wees.
My persoonlike prosesse in die sand het my lewe op ’n diep vlak getransformeer. Soveel so, dat ek dit begin studeer het om die genesende sielservaring aan meer mense te bied. Vir my is sandspel nie net ’n terapeutiese metode nie, maar deel van my lewenstyl. Dit stimuleer my kreatiwiteit, help my ontspan, gee my hoop en leer my om dieper te luister na die stille wysheid binne my.
“Mantelboog” is nie ’n gevestigde Afrikaanse woord nie. Dit verskyn nie as ’n erkende woordeboekinskrywing in die belangrikste Afrikaanse woordeboeke nie en het dus nie ’n amptelike definisie of verklaring nie.
In simboliese taal is dit egter wat die naam vir my beteken:
’n Mantel dui op ’n innerlike laag van beskerming of ’n verborge potensiaal wat nog nie ten volle aan die lig gekom het nie. Dit kan ook die koninklike of heilige dimensie van die Self verteenwoordig — ’n teken dat die psige besig is om ’n dieper identiteit te ontdek.
In Jungiaanse simboliek verteenwoordig ’n boog ’n oorgang: ’n poort tussen die bekende en die onbekende, en ’n sielkundige beweging van een bewussynstoestand na ’n ander. Dit is ’n beeld van deurgang, beskerming en transformasie.
Saam gesien kan ’n mantelboog dus ’n beskermde deurgang na ’n dieper belewenis van die Self simboliseer — ’n drumpel waardeur verborge aspekte van die persoonlikheid geleidelik na die bewussyn tree.
’n Baie kreatiewe vriendin en ek het saam aan die naam en logo gewerk. Dit is skaamteloos Afrikaans, want dit is wat my hart vir my sê: keer terug na jou wortels. Jou gemeenskap. Jou mense.
Dít is waar genesing begin.
Die logo het sy oorsprong gevind in die lirieke van “Kyk hoe glinster die maan” deur Laurika Rauch. Die lied dra ’n stille wysheid en verwondering wat vir my perfek aansluit by dit wat ons wou uitbeeld.
Op die oppervlak is “Kyk hoe glinster die maan” ’n pragtige lied oor ’n kind wat in Kersvader glo en dan deur die verskillende fases van die lewe beweeg. Die verteller glo eers in die magie van Kersvader, beleef later die teleurstelling wanneer sy ontdek dat hy nie werklik bestaan nie, droom daarna van ware liefde, en word uiteindelik self ’n ouer wat haar eie kinders sien glo in dieselfde betowering.
Maar simbolies gesien is die lied veel dieper.
Dit handel oor die verlies én herontdekking van verwondering. Die herhalende vrae verwoord ’n verlange na die betowering, onskuld en verbeelding van die kinderjare. Tog eindig die lied nie in ontnugtering nie. Inteendeel, dit stel voor dat betowering bloot van gestalte verander soos ons ouer word. Die kind se droom van Kersvader word die volwassene se droom van liefde, verbondenheid, ’n gesin en ’n plek waar jy behoort.
Vanuit ’n Jungiaanse perspektief is die maan ’n besonderse ryk simbool. Dit verteenwoordig dikwels die vroulike, die onbewuste, intuïsie, drome en die dieper lae van die psige. Die refrein roep ’n reis op na die wêreld van verbeelding, hoop en die siel. Die maan bly deur al die fases van die lewe dieselfde — stil en getrou verlig dit die droomwêreld, selfs wanneer die werklikheid voortdurend verander.
